درباره وبلاگ


گرایران زمین بختیاری نداشت گمانم که از بخت یاری نداشت
آخرین مطالب
پیوندهای روزانه
پيوندها
  • راهنمای گردشگری استان لرستان

  • تبادل لینک هوشمند
    برای تبادل لینک  ابتدا ما را با عنوان قلعه درویش سرای من و آدرس mehdi2000.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.





نويسندگان


ورود اعضا:


نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

خبرنامه وب سایت:

برای ثبت نام در خبرنامه ایمیل خود را وارد نمایید




آمار وب سایت:
 

بازدید امروز : 4
بازدید دیروز : 1
بازدید هفته : 13
بازدید ماه : 57
بازدید کل : 74739
تعداد مطالب : 40
تعداد نظرات : 13
تعداد آنلاین : 1

Alternative content


قلعه درویش
بختیاری





بخت شیران خفته که روباه جولان می دهد...........
ای آآنکه به بختیاری تونمودی توهین.........جغدی تو چه پرواز کنی باشاهین

مافاتح قندهاریم تاغزنه وبلخ..............ماکام عدو نموده ایم دایم تلخ

ما زاده آریاییم هم زاده نور..........خورشید وپگاه وآفتابیم وتوکور

ما زاگرس وزردکو ایم ودنا...............توچیستی ؟ای باد هوا،طبل وصدا

موری تو چه اندام زنی دربرپیل........یک قطره چه دارد بنماید برنیل

پاپس ننهاده ایم درموسم جنگ......نادان توای وچاهی ویک عالمه سنگ

تو روبه وکفتارچه با شیر وپلنگ............این بار تو ومحکمه وتیر وتفنگ

دریا نشودنجست با پوزه کلب..........گوهرنشودقیاس باآهن قلب



پنج شنبه 6 / 6 / 1393برچسب:, :: 12:31 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

یار شی کردو مو هی سیل سره جاس ایکنوم

ایگریوم زه غمس آه ودینداس ایکنم

تا خیالس به سروم ایزنه هر سوو ‍پسین

اینشینوم سر چشمه گله تی داس ایکنوم

یار با رحم تر از یار مو نیس من عالم

ار بخوا جونمه قربون دم باش ایکنوم

منتهی قاصد بیمروت بی اصل ونسب

الکی حرف چپی زی من دت جاس ایکنوم

همه شو خین ایگریوم نه ایطور که ایگون

از وره ارس تیه خیس جلو جاس ایکنوم

هوکه زی کاره خراب که نبینه روز خش

تا دعامون بگره نرز یه دیگ آش ایکنوم



شنبه 4 / 6 / 1393برچسب:, :: 8:31 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

ای وطن ای مادر تاریخ ساز/ای مرا بر خاک تو روی نیاز
آرشی داری به تیر انداختن/دست بهرامی به شیر انداختن
کاوه آهنگری ضحاک کش/پتک دشمن افکنی ناپاک کش
مرزداران دلیرت جان به کف/سرفرازن سپاهت صف به صف
خون به دل کردند دشت ونهر را/بازگرداندند خرمشهر را
ای وطن ای مادر ایران من/مادر اجداد و فرزندان من
خانه من بانه من توس من/هر وجب از خاک تو ناموس من
ای دریغ از تو که ویران بینمت/بیشه را خالی ز شیران بینمت
خاک تو گر نیست جان من مباد/زنده در این بوم و بر یک تن مباد



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:5 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

كاشكی كه برفی بیا رهنه بپوشه ...

تادلم سی? دیدنت چینو نجوشه ...

آسمون اور گره رهانه بسته ...

بازدلم كم طاقته یاد تو وسته ...

موبه شوق دیدنت چی كوك مستم ...

یاد او روزا بخیر كه تیت نشستم...



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:3 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

ﻣﻨﻢ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺷﯿﺮ ﺍﻓﮑﻨﻢ
ﺑﻪ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﺑُﻮَﺩ ﻣﯿﻬﻨﻢ
ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻨﻢ ﺑﻮﺩﻩ ﺷﺎﻝ ﻭ قبا
ﻣﻠﮑﯽ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻭ ﺳﺮﻡ ﺑﺎ ﮐﻼﻩ
ﺯ ﻋﻬﺪ ﮐﻬﻦ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﻡ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ
ﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩﮔﯽ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ ﻧﺎﻣﺪﺍﺭ
ﻧﮋﺍﺩﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﺼﺐ
ﺑﻪ مهمان ﻧﻮﺍﺯﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻟﻘﺐ
ﺩﺭﯾﻐﺎ ﺷﻬﯿﺪﺍﻥ ﺧﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩﻩ ﺑﺎ ﻗﻠﺐ ﭘﺎﮎ
ﺑﻪ ﻣﺸﺮﻭﻃﯿﺖ ﺑﻮﺩﻩ ام ﭘﯿﺶ ﮔﺎﻡ
ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﺦ، ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺴﺎﻥ ﺑﺮﺩﻩ ﻧﺎﻡ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻨﺪ، شهنامه ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﯿﻢ ﮔﻨﺞ ﮔﺮﺍﻥ ﻣﺎﯾﻪ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺧﺮﺩ
ﮐﺰﯾﻦ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺑﺮﻧﮕﺬﺭﺩ
ﭼﻮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺒﺎﺷﺪ ﺗﻦ ﻣﻦ ﻣﺒﺎﺩ
ﺑﺪﯾﻦ ﺑﻮﻡ ﻭ ﺑﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﯾﮏ ﺗﻦ ﻣﺒﺎﺩ
ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﻫﯿﻢ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﮐﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺩﻫﯿﻢ



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:55 ::  نويسنده : مهدی سلطانی


هوا سرده تنوم یخ زید ز سرماس
ولی قلبوم پر از گرما و احساس
به زیر چادورو نم نم بارون
بلال حالا اچسبه به دلو جون

هوا سرده بیاو تِی تشو چاله
دودر عشقو صفا ز تو ایباره
هوا سرده ولی با گُل بهاره
دلوم ایخو که جون دوم سیت دواره



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:50 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

آدم های بزرگ …
قامتشان بلند تر نیست !
خانه شان بزرگ تر نیست ،
ثروتشان بیشتر نیست …
آن ها قلــــبی وســـیع و نگاهــــی مرتفع دارند … !



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:43 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

گل نازدارم مه شوگارم بیو بیو که دلم سیت تنگه
ندونم تا کی دلت چی سنگه
بهار اوی با گل گندم مو تینا با
درد تو مندم
ولم کردی با دل پر دردم دلم خینه دی ز حرفا مردم
گدی بی که با بهار ایام سیچه په نیایی
حالا دیه باور ایکنم که تو بی وفایی
ز ویرت رهدم مکن بام چینون گل نازدارم
بیو که بی تو دیه مه رهده ز ای شوگارم
گل نازدارم
گل نازدارم ماه شبهایم بیا بیا که دلم برات تنگه
نمیدونم تا کی دلت مثل سنگه

بهار اومد با گل گندم من تنها با درد تو موندم
ولم کردی با دل پر دردم دلم خونه دیگه از حرفای مردم
گفته بودی که با بهار میام، پس چرا نمیای؟
حالا دیگه باور می کنم که تو بی وفایی
از یادت رفتم، باهام اینجور نکن، گل نازدارم
بیا که بی تو، دیگه ماه رفته، از این شبهایم



پنج شنبه 30 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:38 ::  نويسنده : مهدی سلطانی
من ز نژاد کورشم ، آزاده ای پر شورشم
پیکان تیر آرشم ، خون رگ سیاوشم
من کاوه ی آهنگرم ، تا به ستم نیاورم
از چرم پرچم ساختم ، تا بر ستمگر تاختم
از غرب و از ماد آمدیم ، ارژنگی و پاک آمدیم
من پارت اشکانیم ، من شیر مرد پارسی ام
موج خلیج فارسم ، من شاه تنها خاورم
زیرا که ایرانیم ، از قوم بختیاریم


چهار شنبه 27 / 5 / 1393برچسب:, :: 11:3 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

همه جا جور وٍلات مُو بهارٍس خُو نید

بن و کلخُنگ و بلیط کد دارس خُو نید

تمبی و دیمه و مُنگشت و دلا و سالند

هیچ جایی سر گل جور مُنارس خُو نید

کلگ و موسیر و کلوس دم برف و ریواس

ساوه هم جور کُتک مزه انارس خُو نید

بختیاری یکیه ‏ بخت ایر یارس بُو

ارکه وایک نبوون‏ هفت و چهارس خُو نید

پیایل و زنگل ایلم همه چی افتو و مه

هیچ کس جور خُمون ایل و توارس خُو نید

پیایل و زنگل گپ جور تفنگ ایلن

ار تفنگی نبووه اسب و سوارس خُو نید

برد شیری سر خاکم بونین ار مُردم

تا نگن پشت سرم برد مزارس خُو نید

بوه مو افتو و مه دام و ددم آستاره

هیچ کس چی مو به دنیا کس و کارس خُو نید



سه شنبه 26 / 5 / 1393برچسب:, :: 11:7 ::  نويسنده : مهدی سلطانی
بختیـــــــــــــــــــاری ام

وقتی کسی میپرسه کجایی هستی ؟

اگر ذره ای تردید داشتی چه بگویی به گذشته ای که داری فکر کن ،

به تاریخ پر افتخارت ،به رشادت های مردان و زنان ایلت و

به پشتوانه ها و افتخاراتی که داری فکر کن :

به اینکه هسته اصلی سربازان کورش بوده ای

به اینکه هیچ قومی از قلمرو سرزمینت نتوانسته بگذرد حتی عرب و مغول

به اینکه با آریوبرزن راه اسکندر را جانانه بستی

و تا آخرین سربازت مقاومت کردی اما افسوس تنها بودی و همه رفته بودند

به اینکه نومیدی نادرشاه را به امید تبدیل کردی و قندهار بی تو فتح کردنی نبود

به اینکه مشروطه را رقم زدی و برای اولین بار در تاریخ کشور ،

خاورمیانه و آسیا حرف از دموکراسی و برابری و حکومت مردم زدی

به اینکه هرگز نخواستی و اجازه ندادی مام وطن تنها بماند

به اینکه با سر دادن ملودیه \"دایه دایه وقت جنگه\" 8 سال جلوی بعث پلید ایستادی

به اینکه در فرهنگت شعر داری موسیقی داری ،رقص داری ،نمایش داری ،داستان داری

،افسانه داری ،روش های طبابت و دارو شناسی داری

و دنیایی حماسه داری ،عشق های جانانه داری

پس هیچ وقت احساس حقارت نکن ،

میخواهند غرورت،اصالتت و هویتت را خرد کنند ،قامتت را بشکنند ،

شاید بتوانند بی هویتی خود را پشت جک هایی که برای تو میسازند پنهان کنند

به این فکر کن که هنوز آرزوی خیلی هاست نسبشان به تو برسد

چون که بختیاری بودن یک افتخار است

پس مفتخر باش و بی درنگ بگو

بختیـــــــــــــــــــاری ام


سه شنبه 26 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:58 ::  نويسنده : مهدی سلطانی
لطفعلی خان امیرمفخم بختیار ، ابوالقاسم خان، فتحعلی خان سردار معظم و جمعی از فرزندان

شاد اُوی آقا اَبُل جومه گرامی
تا صد سال دال بخوره خدا دونه لاش ِ نظامی
تفنگ ِ آقا اَوول خدا دونه برنو بلنده
ار شویی َبنگِس بیو خدا دونه دشمن نمنده
گویل شیرم بگوین خدا دونه وا بی عظیمه
سی اَوول خان مگریو خدا دونه خدا کریمه
چار بالون، چار طیاره خدا دونه چار تا زره پوش
مو گـُدم تهرون مرو خدا دونه زم نَگِرد گوش
نظامی کـُله پوستی خدا دونه لِنگا مَلاری
مو گـُدم تو جنگ مکن خدا دونه وا بختیاری
جونم با آقا اَوول خدا دونه چی مرد ِ کاری
شو و روز جنگ ایکنه خدا دونه سی بختیاری
آ اَوول غیرت کشم خدا دونه مَر کس نداری
َوندیه خوت مین َتش خدا دونه سی بختیاری
کوتاه شود




سه شنبه 26 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:51 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

هفت شهر عشق در ایل من است

یك نفر باید بخواند ایل را
كاشكی باران براند نیل را
رد پای ایل را گم كرده ایم
آسمان را بد تجسم كرده ایم
ایل ما كوچید پشت رنگــــــــها
دور گشت از چشم ما فرسنگها
ایل من در هم همستان گم شده
در غروبی از غم ستان گم شده
موج در موج دویت من كجا ست
كاسه گرم تلیت من كجاست
من كتاب ایل را گم كــرده ام
آفتاب ایل را گم كــــــــرده ام
ایل من از بی قراری كوچ كرد
در غروب بی بهاری كوچ كـــرد
فصل فصل غربت ایل من است
نسل نسل غربت ایل من است
خط خط چوقای من بی رنگ شد
پیلك مینای تو از سنگ شـــــــــد
گرمی دستان مان را آب بـــــــــرد
ایل كوچیده است و مارا خواب بـرد
ریشه ما لابلای سنگهــــــــــــــــــا
ما اسیر خدعه و نیرنگهـــــــــــــــــا
هفت حرف ایل من ایل من اســــت
واژه های ناب انجیل من اســــت
قیل و قال ایل من آواز مـــــن
آسماری زردكوه تاراز من
ساكنان قلعه دردیم مــا
از تبار صخره زردیم مــــــــا
وراثان درد و باران و نمـــــــــد
از تبار ایل ســــــــــــــردار اسـعد
هفت شهر عشق در ایل من است
تیشه فرهاد ماپیل من اســـــــت
در به در دنبال ایلم مــــــــی روم
وارگه تا وارگه هی میـــــــــدوم
ایل من یك روز برخیزد ز خـواب
قرن ما ابر است و ایلم آفتاب



سه شنبه 26 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:40 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

گـرگــها خوب بداننــد درایـن ایـل غریــب
گر پـدر مرد، تفنـگ پـدری هست هنوز !
گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند،
توی گهواره چوبی پسری هست هنوز!
آب اگر نیست نترسید که در قافله مـان
دل دریایی و چشمان تری هست هنوز...!



چهار شنبه 20 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:8 ::  نويسنده : مهدی سلطانی



چهار شنبه 20 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:52 ::  نويسنده : مهدی سلطانی


سال‌ها «دا» جای خود را او به مامان داده‌ است
«گیوه‌های مَلکی» دیگر ز مُد افتاده‌ است

آجی ترکی بیامد رخت بربسته «دَدو»
چین «تُنبون قِرانی» را به دامن داده‌ است

آن داداش مخملی پشت «گَگو‌ها» را فکند
جای «تُنبون فراخ» شلوار لی آماده‌ است!

هیچ کس دیگر نمی‌گیرد نشانی از «کِچی»
جای «می‌نا‌های رنگی» روسری‌ها ساده‌ است

«تاته» را دیگر نشانی نیست اندر ویر ما
«شال و چوقا» گوییا دیگر ز تن آزاده‌ است

بوی نان دیگر نمی‌آید ز «دالونِ بُتی»
«برچِ برچای لَچَک» افسانه شهزاده است

«دالوی» شیرین‌سخن رخساره اندر گِل نهاد
«جووۀ مخمل» نشانش را به مانتو داده‌ است!

در میان «حالو و خُرزا» عجب جنگی گرفت
«شوکُلَه» آرام از روی سران افتاده‌ است

«بو» شده بابا و بازارش بسی رونق گرفت
تار و پود این «شَذه» گویی اجانب‌زاده‌ است

«می‌ره» شد آقا و «زینه» گشت خانم خانما!
پاره شد «ناوَنده»، زر بر گردن دلداده‌ است

«زون» ما افسانه‌ای گشت و خیالی ‌ای حساب
با «پَروی» این و آن یک نو لباسی زاده‌ است



چهار شنبه 20 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:51 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

میدانید از کی لرساده جلوه کرد !!
از وقتی که تو که خود را صاحب فرهنگ میدانی مهمانش شدی!! و او تنها گوسفندش را برایت سر برید و با خوشرویی از تو پذیرایی کرد !! و آنگاه که به شهر پر زرق و برق تو آمد آدرس ساندویچی سر کوچه را با نگاهی عاقل اندر سفیه به او نشان دادی !!!
میدانی از کی لر ساده جلوه کرد !!
آنگاه که او تمام زندگیش را به زنش سپرد !! و تفنگ به دست از شهر و ناموس تو دفاع کرد !!
میدانی از کی ساده جلوه کرد !!
آنگاه که تو به راحتی دین متجاوزین به کشورت را قبول کردی و او
جنگید !
جان داد !
ولی آن ننگ را نپذیرفت تا توی صاحب فرهنگ و هموطنش آن را به او قالب کردی !
میدانی از کی لر ساده جلوه کرد !!!
آنگاه که تو نفت را از سرزمین او استخراج کردی تا با پولش به لر فخر بفروشی و آنچنان دچار توهم شوی که خود را صاحب فرهنگ بدانی و لر را بی فرهنگ خطاب کنی !!



چهار شنبه 20 / 5 / 1393برچسب:, :: 9:44 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

شال به کــَـد چـُـــوغا به کُول تفنگ به شـُـــونــُــم
عشق گـُــل ، عشق و ُ لات ،تــَش و َنـــد بـــه جــُـونم
ســَــم ونــــد ِن که کــُــشِـــنـُــم جــَـنـــدَم زه مالـُــم
سی گــُــلـُــم جا نیگـِـــرُم کافر به حالـــُــم
هرکــــی بین خـــُوم وخـُــت ناده دوتا برد
ز شــُــمی تا د َم صحو د ِلـِـس بیا درد
جانماز سینه گل مُهرُم تیاسه
زنجیری به گردنــُــم تار میاسه
جونم با چوباز فرز تــَــرکه ا َ ناری
تو بـِــزن آســتـــر پا گــُــل وی دیاری
یه دسته گل چویل و کلوس وباســــون
دادُمسـُــون باد شمال مــَـربــِـت نداســون



سه شنبه 19 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:56 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

وای چه خوبه مال بار کنه یارت وابات بو
کومیتچال زین مخملی به زیر پات بو

چه خووه مال بار ونه به دشت شیمبار
دست گل منه دستم بو چی پار و پیرار

وای عزیزم مینا بنوش دسمال هف رنگ
چی تیات پیدا ندا به ایل هفت لنگ

ویدم بی که بینمت دیدم نبیدت
خاطرم جا نگری کندم ز دینت

مو اویدم کد ره ری کردم آپشت
غم خم کم سیم نبی سهدیت مونه کشت

عاشقم دیوونه یم بیوین بکشینم
بوندیم کهد گل هیچ مگشینم



سه شنبه 19 / 5 / 1393برچسب:, :: 10:51 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

(دُدَر لچک ریالی)
خوت گلی تیات گلن، هرسات گلابه
دندونات چی بسد و لوات انابه (دُدَر لچک ریالی)
کم بکن امروز صوه دُر دیه کشتیم
مر نونی که ز غمت دلم کبابه (دُدَر لچک ریالی)
خوت دوا خوت درمونی خوت درد سختی
در بیو بنشین کلم حالم خرابه
به گدایی ویدومه به در هونت
یه بوسی در بم بده خیلی ثوابه (دُدَر لچک ریالی)
نترم دیری تونه یه شو ببینم
زندگونی بی تو سیم درد و عذابه
داغی که به دلمه ز چشم و برگت
ار بخوام خطس کنم صد تا کتابه (دُدَر لچک ریالی)

دختر لچک ریالی (روسری که به آن سکه می دوزند)

خودت گلی، چشمات گل هستند، اشکات گلاب هستد
دندونات مثل مروارید و لبات عناب (گیاهی با میوه ی قرمز) است
کم بکن امروز فردا رو، دختر دیگه کشتیم
مگه نمی دونی که از غمت دلم کبابه
خودت دارو خودت درمان خودت درد سختی
دختر بیا بشین کنارم حالم خرابه
به گدایی اومدم به در خونه ات
یه بوسه ای دختر بهم بده خیلی ثوابه
نمی تونم دوری تو رو یه شب ببینم
زندگانی بی تو برام درد و عذابه
داغی که به دلم هست از چشم و ابروت



دو شنبه 18 / 5 / 1393برچسب:, :: 11:54 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

بفرمایین نون داغ
کی زه ای نونا دوس داره؟؟؟؟

 



پنج شنبه 16 / 5 / 1393برچسب:, :: 12:11 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

یه روز یه لره،،،،

،
،
،
،
،
،
،
،

یه روز یه لره،میشه شهید بهنام محمدی .اولین نوجوان 13 ساله شهید راه وطن
یه روز یه لره، میشه اریوبرزن فرمانده ارتش داریوش
یه روز یه لره، میشه سردار بی بی مریم بختیاری فرمانده سپاه بختیاری
یه روز یه لره، میشه دکتر عبدالحسین زرین کوب
یه روز یه لره،میشه دکتر ملک حسینی تنها پزشک پیوند کبد در اسیا
یه روز یه لره،میشه بانو قدم خیر رهبر مبارزان عشایر در مقابل انگلیس
یه روز یه لره،میشه مهرداد اوستا نویسنده و شاعر
یه روز یه لره، میشه مسعود بختیاری صدای مخملینش تا عرش هم میرسه
یه روز یه لره، میشه محسن رضایی هشت سال دفاع از ایران را رهبری می کنه
یه روز یه لره، میشه کریم خان زند......
یه روز یه لره، میشه حسین پناهی تا ابد در خاطره همه ایرانیان زنده می مونه
یه روز یه لره، میشه باباطاهر
یه روز یه لره،میشه علی مردان خان که به ارتش رضا خان میگه هر عقابی بخواهد از اسمان این کشور عبور کند باید پرهایش را باج بدهد
یه روز یه لره، میشه پرفسور موسیوند و قلب مصنوعی رو اختراع میکنه
یه روز یه لره،میشه قیصر امین پور
یه روز یه لره، میشه سردار اسعد بختیاری فاتح تهران
یه روز یه لره،میشه ایت الله بروجردی
یه روز یه لره، میشه پرفسور کرم زاده استاد جهانی ریاضی
یه روز یه لره، میشه احسان کامرانی استاد دانشگاه هاروارد و مخترع قرنیه مصنوعی چشم
یه روز یه لره، میشه پرفسور باهر مغز سوم فیزیک جهان
یه روز یه لره، میشه پرفسور جعفر شهیدی،،،
و،،،،،
یه روز همه این ها میشوند سوژه ی خنده هموطنان خودشان،،،،
به امید روزی که یاد بگیریم به همدیگه در هر پوشش، قومیت و مذهبی احترام بگذاریم.



پنج شنبه 16 / 5 / 1393برچسب:, :: 12:2 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

درباره من : ایل من افتخار من من ایرانی ام ز ایل بختیاری ام وارث این آب و خاک خسروانی ام همچو شیر پاسدار آزادی و ازادگی ام خار دیدگان خصم ایران و ایرانی ام زبونی دشمن بود میراث آبا و اجدادی ام من ایرانی ام ز نسل پارسی ام ز ایل بختیاری ام ایلی که خاک دیارش ز جنس بهشت است آب چشمه سارش ز جنس زمزم است ژرفای زمینش ز جنس طلاست طبیعت بکرش ز جنس حیات است استواری زرد کوه و کوهرنگش ز جنس مقاومت است عیار هفت و چهارش از جنس کیمیاست من ایرانی ام ز نسل اریایی ام ز ایل بختیاری ام فتح قندهار و شکست اسکندر دوران حماسه آزادی خواهانش و رهبری مشروطه خواهان سربداری دلیرانش همچون شیر علیمردان خوشا سردار مریم ان تک تیرانداز با ایمان سپهداری شجاع ز نسل زنان دفاع ز ملک و جانفدای در ره ایران سینه ستبری و افراشتن درفش کاویان بود خصایل نیک آن شیر دلان تاریخ بر خویش بالد به این ایل در جهان آن هم لطف اهورا به کهن ایل بختیاریست اهورایی که جز او پناهگاهی دگر نیست



پنج شنبه 16 / 5 / 1393برچسب:, :: 12:1 ::  نويسنده : مهدی سلطانی



پنج شنبه 16 / 5 / 1393برچسب:, :: 11:58 ::  نويسنده : مهدی سلطانی



جمعه 1 / 5 / 1393برچسب:, :: 13:23 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

 ! اَی لُر ، ای لُر اَی لُر ،    لُر پیاهی

ستینی ! وا خدا  خوت شابه شاهی

بَوُت  اَفتو   که دات    هم ماهِ  پُر بی

سرِ دِشمِن  وَره   پات هی  به تُر بی

خوت  ایدونی  همه   دونن  وطندار !

دلت   آرنگ    ئی   مُلکِ     کنه   کار

به ئی خاک ، نوم تو هی   سرفرازه

وری  ای کُر   که  تاریخ   وت   اینازه

خوشا  ایران  که  داره   لُر به مالس

به هر  مالی   دوصد     رستم زالس

ولات    لُر     پُراپُر            سر دیاری

ممیرا   لُر     که    داره        بختیاری

ممیرا    لُر         ممیرا        لُرسونی

که داره  گئویلی چی     مَه مِسونی

ممیرا    لُر         ممیرا       کُهگیلویه

خوشا بیر احمدش که   خش سرویه

ممیرا     ئی     لُرون          لک زبونم

برارون       و       ککایل         مهربونم

 لُر  ای لُر !   سخت ِسی مو لُر ول آبو

مو   نیخوم    لُر      اسیر       تینگُر آبو



چهار شنبه 20 / 8 / 1392برچسب:, :: 17:49 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

                                                                                                                   شاید لرم ...لکم ....به خدا بختیاری ام

من اهل سرزمین ... لُر ....بی قراری ام

شاید کبیر کوه گواهی دهد که من

کاسیت1 زاده ی ... همیشه بُرد باری ام

در موزه ها نشان مرا از همه بگیر

شاید ندیده اید ...به مَــفرغ نگاری ام!

خط های روی شال و قوایم 2 نرفته اند

بشمارشان که باز ...نگویی فراری ام

یاغی نبوده اند ...پدر جد چشمه هام

صاف و زلال مثل همین آب جاری ام!

ما گیوه داشتیم،... چرا پا پتی شدیم

حاستم ده ئی گلال زمو به گواری ام 3

اسب زمانه سخت مرا بر زمین زده!

فرصت نداده اند به اصل سواری ام!

تاریخ را ورق زده بودی ولی چرا؟

هرگز ندیده ای... که من از چه تباری ام؟

از سرزمین شوشم و ایلام باستان!

من پشتکوه 4 زاده فرهنگ داری ام!!

شاعر:حیدر میرانی



چهار شنبه 20 / 8 / 1392برچسب:, :: 17:49 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

قافله بار ائ کنه دلم وه بارس                    چي بارئ سر دلم گرت و غوارس
قافله بار ائ کنه زه شا خراسو                    دلم چي چاله تشي منده وه جاسو
تش سئري وه دلم زئدي و رهدي                    مر ودي بي سي تشئ ويدي و رهدي
زه گتند تا دشت اؤ بيد تا عقيلي                    همه جا سؤز اويده سؤزه قصيلي
همه جا سؤز اويده غير زه دل مهُ                    ائ گره نه کي گُشه زه مشکل مه
زه گتند زدوم وه در تا شيخ سليمو                    تا قيامت يادمه او عهد و پيمو
زه گتند زدم وه در تا پل پرزين                    پره لام گل باوينه پره دلم خين
زه گتند زيدوم وه در دينداته گردم                   تهُ گل سُر مني  مه خار زردم
آسمو اؤرئ گره زه قيل سياتر                   شؤ و روز تي ره تنم وا ائ تيا تر
بخت تو چي رخت ته سؤزه قصيلي                   بخت مه چي رخت مه سيا و نيلي
وا کتوه حافظم گردمه فالئ                   دشمنت بينا چه فالي و چه حالي

 



چهار شنبه 20 / 8 / 1392برچسب:, :: 17:49 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

سال 1253 خورشیدی، دختری ایرانی در یک خانواده اصیل لُر بختیاری دیده به گیتی گشود. دختری که در دوران جوانی از تاثیرگذارترین زنان روزگار خویش و پرچمدار آزادی و سرفرازی ایران و ایرانیان شد. دختری که او را « بی بی مریم » نامیدند، در سخت ترین شرایط و در حالی که در حدود 9 سالگی پدرش به دستور ناصرالدین شاه و با اشاره ظل السلطان حاکم مستبد اصفهان کشته شده بود، بزرگ شد و به بالندگی رسید. تاثیرات و آموزش هایی که بی بی مریم از پدرش حسینقلی خان ایلخانی بختیاری و برادرش علیقلی خان سردار اسعد بختیاری پذیرفت، راه او را به سوی آینده باز کرد و چنان شد که او با کوشش خستگی ناپذیر و پایداری کم مانندش به عنوان یکی از مبارزترین سرداران آزادی خواه ایرانی در شمار آید. گوشه ای از کنش و منش « بی بی مریم » که در روزنامه خاطراتش به قلم ساده و روان خودش ثبت شده است و دربرگیرنده خاطرات دوران کودکی تا جوانی اوست، دریچه ای برای شناخت بهتر او به روی ما می گشاید.

 

سردار مریم و مطالبه حقوق زنان:

بی بی مریم که در یک جامعه مردسالار به دنیا آمده و در سنین نوجوانی برخلاف خواست خود مجبور به ازدواج شده و از حق ارث نیز محروم شده بود، عمق مشکلات و مسائل زن ایرانی را درک می کند پس به سهم خود سکوت تاریخی زن ایرانی را می شکند و به اعتراض نسبت به این نابرابری ها و پایمال شدن حقوق زنان می پردازد و خواستار زدودن سنت های رایج مردسالارانه در جامعه ایرانی همچون سنت ناف بُری و ازدواج اجباری، نابرابری حق ارث، نداشتن حق طلاق، نابرخورداری از حق آموزش می شود. سردار مریم ریشه بسیاری از این نابرابری ها را آگاهی نداشتن زنان از حقوق اولیه خود می داند و می نویسد:

« ... تمام بدبختی های ما از خودمان می باشد زیرا که نه علم داریم و نه حقوق خود را می دانیم، اگر ما هم بدانستیم که برای چه خلقت شدیم البته در اطراف حقوق خود جان فشانی ها می کردیم. ما حالا فکر می کنیم فقط برای رفع شهوت مردها خلق شده ایم یا برای اسارت و کنیزی خلق شده ایم. ما می توانستیم برای حقوق انسانی خود به تمام ملل عالم تظلم بکنیم و حقوق خود را برقرار بکنیم زیرا که امروز قرن بیستم می باشد و [ به ] اصطلاح فرنگی ها عصر طلایی. امروز زن های اروپایی در تمام اداره جات دولتی و ملتی مقام بزرگی را دارا می باشند، کرسی وکالت را اشغال نموده اند اما ما زن های ایرانی ابدا از عالم انسانیت خارجیم... ».

سردار مریم از آرزوهای برباد رفته خود و بسیاری از زنان ایرانی و به ویژه زن بختیاری برای "برکندن سنت های پوسیده از بیخ و بن " سخن می گوید و می نویسد:

« ...ای بسی آرزو که خاک شده، چه قدر آرزو داشتم که در بختیاری کارهای نیک بکنم خصوصا برای زن های بدبخت ... ».

سردار مریم، نقش زن در جامعه را بسیار محدودتر از جایگاه واقعی او می داند و خواستار است که زنان از نقش و جایگاه واقعی خود در جامعه آگاهی یابند و آن را به دست آورند. او در این مورد می نویسد:

« ... در ایران زن های بدبخت یا باید بزک بکنند، شبانه روز در فکر لباس و پودر و سرخاب باشند یا خیاطی و ریسمان تابیدن، کار بزرگ آن ها همین است. افسوس که وجود چندین [ میلیون ] زن در خاک ایران از عدم علم برای هیچ کس اهمیتی ندارد، کاری که به آن ها می دهند، ترشی، خیار، بادمجان انداختن می باشد. می گویند زن باید خودش را مثل بادمجان کند و میان کوچه راه برود و خدا می داند وقتی که چاقچور و چادر می کند و در کوچه راه می روند و آن روبنده را می زند به یمن بادمجان بزرگ که راه بروند ... »

او ادامه می دهد:

« ... مغازه ای در خیابان لاله زار دیدم، درون یک مغازه چارقد فروشی خیلی اشیاء طلا و جواهر زیر آیینه گذاشته است. به صاحب مغازه گفتم: اینها مال فروش است؟ جواب داد: خیر خانم اینها را خانم ها گرو چارقد تور گذاشته اند. دنیایی افسوس خوردم به بدبختی ملت بیچاره ایران که این قدر بی علم و بدبخت می باشد. آنچه پول در مملکت بود عوض همین چیزها و امثال همین چیزها به خارجه رفت. حالا جواهری که دارند باید عوض پارچه تور بدهند...»

سردار مریم و ایستادگی در برابر استبداد:

سردار مریم که از نزدیک شاهد فقر روز افزون مردم و ولخرجی های حاکمان بی تدبیر است، آرزو می کند که ای کاش مالیاتی که مردم می پردازند و سرمایه های طبیعی که در کشور وجود دارد توسط شخصی لایق و منتخب مردم صرف آبادانی ایران می شد. او این پرسش اساسی را مطرح می کند که آیا ملت یک نفر را به عنوان حاکم انتخاب می کنند تا برایشان بهداری و مدرسه و راه آهن بسازد و کمبود های کشور را جبران کند یا پول مملکت را خرج عیش و عشرت خود و خانم هایش نماید؟

سردار مریم با روش موجود به ستیز برمی خیزد و در ادامه می نویسد:

«...بدبختانه بعضی از ملت های دنیا عموما و ملت ایران خصوصا، سلطان را آیت خدا می دانند... فکر بکنید ببینید چه خاموش و تاریکیم، چند میلیون آدم جمع می شوند از دست رنج سالیانه و هزار جور بدبختی و عذاب دنیایی کرورها پول جمع می کنند و به دست یک نفر می دهند، برای این که آن یک نفر قبول زحمت کند اداره تمام زندگی آن ها را بنماید، پس اگر فکر داشته باشیم آن آدم نوکر ملت می باشد نه خدای ملت؛... پس در این صورت هر وقت این مستخدم برای ملت خوب کارکرد او را باید دعا کرد و برقرار داشت، اگر بد کار کرد باید معزول نمود و حسابش را رسید، پدرش را سوخت، نه این که ستایشش نمود...»

او سکوت در برابر ظلم و ظالم را می شکند و خواستار از میان برداشتن ستم و سرکوب مردم بی پناه از سوی مستبدان می شود:

« ... هنوز سرتاسر این خاک به حدی ظلم حکم فرماست که ظالم می تواند ضعیف را بکشد، مال او را ببرد، ناموس او را ببرد. هنوز با این که قرن بیستم می باشد چوب و فلک هست، داغ هست. من بیچاره که یک نفر زن می باشم با چشم خونبار و قلب افسرده این چیزها را می بینم و خون دل می خورم و آرزو داشتم که قدرتی پیدا کنم و رفع تمام این ظلم ها بنمایم و ریشه پوسیده استبداد وحشیانه را از این ولایت قطع کنم... ».

سردار مریم و مبارزه در راه دستیابی به مشروطه:

بی بی مریم که دوران کودکی، نوجوانی و جوانی خود را در دشوارترین شرایط زندگی ایلی سپری کرده بود به خوبی توانسته بود مهارت های رزمی همچون تیراندازی و سوارکاری را بیاموزد و در مبارزات آزادی خواهانه خود به کار بگیرد.

سردار مریم مبارزات هم میهنان آزادی خواه خود را در راه دستبابی به مشروطه می ستاید و درباره مبارزان مشروطه خواه آذربایجانی می نویسد:

« ... آذربایجانی های غیور و رشید که همه وقت برای وطن پرستی و کارهای برجسته پیش قدم بودند، علم آزادی را به سرداری ستارخان و باقرخان معروف بلند نمودند ...».

بی مریم هنگامی که سردار اسعد برادرش و همه جوانان برومند بختیاری در راه رفتن به تهران هستند، عزم راسخ آنها را می ستاید و با سخنانی دلگرم کننده روی به آنها می گوید:

« ... حالا که تصمیم دارید در این کار متعهد و مردانه باشید، اگر تمام مردهای رشید بختیاری شهید شدند، تمام زن های بختیاری را جمع نموده، کفن به گردن، تفنگ به دست برای شکست دادن دشمن رو به طرف اردوی استبداد حرکت می کنیم... امیدوارم ... که ریشه استبداد پوسیده را به عقل سرشار و فکر عمیق خودتان و به زور شمشیر آتش بار جوان های رشید ایرانی از بیخ و بن بکنید...».

اما سردار مریم که در آن شرایط تاریخی نسبت به وضعیت حساس کشور خود احساس مسئولیت می کند، دست روی دست گذاشتن و انتظار کشیدن را جایز نمی داند، پس به گواهی « تاریخ بختیاری »، پیش از ورود سردار اسعد به تهران، مخفیانه به همراه گروهی تفنگدار بختیاری به تهران می رود و در پشت بام خانه ای مشرف به میدان بهارستان، سنگربندی می کند و در هنگام نبرد بختیاری ها با عوامل استبداد به یاریشان می شتابد.

سردار مریم و نبرد با استعمارگران و اشغالگران:

سردار مریم که در سال 1288 خورشیدی در نبرد آزاد سازی اصفهان به همراه خواهرش « بی بی لیلی » فرماندهی یک ستون سواره نظام بختیاری را بر عهده داشت، در گیرو دار جنگ جهانی اول ( امردادماه 1293 تا آبان ماه 1297 خورشیدی )، نیز که ایران از هر سو مورد تجاوز نیروهای انگلیس و روس قرار داشت، با نیروهایش به نبرد با استعمارگران پرداخت.

در سال 1295 خورشییدی که « ویلهم واسموس » افسر آلمانی با سربازانش در کنار عشایر جنوب ایران علیه انگلیسی ها مبارزه می کرد، سردار مریم بهترین نیروهای خود را برای همراهی با او و دلیران تنگستان و مبارزه با اشغالگران انگلیسی به تنگستان روانه کرد.

در سال 1297 خورشیدی در هنگامه ای که نیروهای اشغال گر روسیه و انگلیس در نزدیکی اصفهان به تعقیب یک گروه لژیون ارتش آلمان و تعدادی از نمایندگان سیاسی آلمان پرداختند، سردار مریم که می خواست با پشتیبانی متحدین و به ویژه آلمانی ها به مبارزه با استعمارگران روسی و انگلیسی بپردازد، با نیروهای زیر فرماندهی خود در منطقه تیران و کرون در برابر نیروهای مشترک انگلیس و روس ایستادند و پس از جنگ سختی ، آنها را به عقب نشینی وادار نمودند و لژیون آلمانی را نجات داده و با خود به پایگاهشان در « سورشجان » درمنطقه بختیاری برده و پناه دادند و پس از مدتی از راه خاک عثمانی، آنان را از ایران بیرون بردند.

خبر نجات لژیون آلمانی به کمک سردار مریم بختیاری، امپراتور آلمان « ویلهم دوم » را برآن داشت که به پاس این شجاعت، بالاترین نشان امپراتوری آلمان یعنی « صلیب آهنین» را همراه با یک حکم و تصویر میناکاری و الماس نشان برای سردار مریم بفرستد.

پایگاه سردار مریم، پناهگاه آزادی خواهان:

خانه سردار مریم همیشه پناهگاه آزادی خواهان بود. در دوران جنگ جهانی اول نیز که ملیون ایران به مخالفت با اشغالگران روس و انگلیس پرداختند و از سیاست های آلمان و عثمانی حمایت می کردند با تضعیف دولت عثمانی و تسلط انگلیسی ها بر بغداد، گروهی از فعالان سیاسی و فرهنگی همچون علی اکبر دهخدا، ملک شعرا بهار، وحید دستگردی و... به خانه سردار مریم پناه بردند.

دکتر محمد مصدق هم یکی دیگر از آزادی خواهان نامی بود که پس از گریز از دست عوامل استبداد، مدتی به بختیاری رفت. دکتر مصدق هنگامی که درسوم اسفند ماه سال 1299خورشیدی زیر فشار انگلیسی ها توسط سید ضیاء از حکومت فارس عزل شد، از اصفهان به بختیاری رفت و میهمان سردار مریم شد. از این روی دکتر مصدق تا پایان عمر همواره از سردار مریم و قوم بختیاری به نیکی یاد می کرد.

آزادی ایران و ایرانیان، یگانه آروی سردار مریم:

سردار مریم بختیاری، سرانجام در سال 1316 خورشیدی، در اصفهان زندگی را بدرود گفت و پیکرش در آرامگاه تخت فولاد اصفهان در تکیه میرفندرسکی به خاک سپرده شد و خانه او را که در اصفهان در چهارراه قصر ابتدای خیابان شیخ بهایی واقع بود بنا به وصیت خودش به اداره فرهنگ هدیه دادند که در محل آن مدرسه رودابه ساخته شد.

اما یگانه آرزوی راستین سردار مریم بختیاری از دوران جوانی تا آخرین لحظات عمر ، همان آرزویی بود که روزی با نگاه به آینده در روزنامه خاطراتش به صورت سوالی سخت و سنگین با نسل پس از خود در میان نهاده بود. او در آن سال ها، شاید از ما که امروز این خطوط را می خوانیم ، پرسیده بود:

« ... ای کسانی که روزنامه مرا مطالعه می نمایید، اگر در عصر شما " ایران" وطن عزیز مرا و خودتان [ را ] دیدید به دانش و علم نورانی و مشعشع شده و قدم در راه و خاک آزادی گذاشتید یا در سایه علم و تمدن زندگانی نمودید از من بیچاره که یگانه آرزویم تمدن ایران است، یادی بنمایید. آیا ساعتی که من در قعر گور خوابیده ام شما ایرانی های بدبخت، آزادید؟ با کمال سرفرازی قدم های شمرده شمرده می زنید؟ ...»

خاستگاهان:

1- 1- خاطرات سردار مریم بختیاری، بی بی مریم بختیاری، ویرایش: غلامعباس نوروزی بختیاری، انتشارات آنزان، تهران، 1388 خورشیدی.

2- 2 - سردار مریم بختیاری، حسن دهقانی ( شوینی بختیاری )، ناشر: مولف، قم ، 1387 خورشیدی



چهار شنبه 20 / 8 / 1392برچسب:, :: 17:49 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

خیزید و خز آرید که هنگام خزان است ˈ اما باد خنک نه از جانب خوارزم، که اکنون بر بلندای زاگرس، وزان است.پاییز ،در چهارمحال و بختیاری بسان خمره رنگرزی می ماند و انگار کسی نشست است و لباس درختان را یکی یکی در این خمره فرو کرده است و رنگ زرد و قرمز حنایی را روی تنه درخت ها پاشیده است.

درست مثل پیراهن رنگرزان،دشت ها و کوهساران چهارمحال و بختیاری در پاییز ، هر گوشه ، رنگی خاص به خود گرفته است.

لباس طبیعت چهارمحال وبختیاری،در فصل پاییز ، رنگی های به خود گرفته است که هر طیف رنگی اش، هارمونی بزرگ از اختلال رنگ هاست.

پاییز در چهارمحال وبختیاری، شاعرانگی فصل هاست با پیراهنی طلایی رنگ که پوشیده از برگ هاست و انگار هزاران هزار بار آن را در خمره رنگرزان کرده اند و در آورده اند و حالا آن را روی بند قله های کوهستانی برای خشک شدن در مقابل آفتاب، پهن کرده اند.

بادامستان های حاشیه زاینده رود، بوم بزرگ نقاشی طبیعت است که هر رنگ اینجا، ساز خودش را می زند.

طیف رنگ های رنگ زرد تند، طیف رنگ ها زرد سوخته، طیف رنگ های صورتی،رنگ های آبی،رنگ های زرد مایل با ترکیب سبز و رنگ های قهوه ای ملیل با ترکیب سبز و زرد و رنگ های سبز با رگه های از زرد و این در هم آمیختگی را تنها نقاشان طبیعت گرا درک کرده اند.

پاییز دل نواز بازفت چهارمحال و بختیاری، مقامی است از موسیقی فصل ها، که هر منطقه اش چونان برگ دفتر نقاشی است و هر برگ اش، رنگی متفاوت به خود گرفته است.

بازفت شهرستان کوهرنگ چهارمحال و بختیاری در ‎ 190کیلومتری شهرکرد، سرچشمه رودهای فلات مرکزی و جنوبی ایران است.

پاییز در بازفت،چنان تصویر زیبا را نقش می‌زند،که در دورنمای تصویری آن، آمیزه رنگهای گرم و تند ،چشم ها را نوازش می کند.

پاییز در بازفت کوهرنگ، هر روز رنگ عوض می کند و رنگ روزها در این منطقه، بسان جعبه مداد رنگی است، که هر روز درختان لباس رنگی زیباتری بر تن خود می پوشند.

وجود بافت عشایر این منطقه را به ˈاکو موزهˈ بزرگ کشور مبدل کرده است و پاییز و روانی کوچ عشایر، این منطقه را به گنجینیه طبیعی ایران تبدیل کرده است.

یک کارشناس اکوتوریسم می گوید:طبیعت چهارمحال وبختیاری به دلیل قرار گرفتن در ارتفاع و بالا بودن فشار اکسیژن در این ارتفاع، رنگ های مختلفی را در فصول مختلف به خود می گیرد.

ˈفیروزه بناییˈدر گفت وگو با ایرنا افزود:وجود این طبیعت رنگارنگ در فصل پاییز در ارتفاع دو هزار متری این استان را به عنوان نقطه مطلوب برای گردشگری طبیعت مبدل کرده است.

به گفته وی،کم شدن اکسیژن در بالا دست، رودخانه ها را سبز رنگ می نمایاند و با زیاد شدن اکسیژن در دشت ها، رودخانه ها،آبی رنگ جلوه می کنند و این تصاویر رویایی در نقاط مختلف چهارمحال وبختیاری یافت می شود.

به گزارش ایرنا،پاییز از کناره های زاینده رود تا سرچشمه های کارون در چهارمحال وبختیاری یکی از زیباترین جلوه های خودنمایی رنگهاست که آدمی را به آرامشی طبیعی می کشاند.



چهار شنبه 20 / 8 / 1392برچسب:, :: 17:46 ::  نويسنده : مهدی سلطانی

صفحه قبل 1 2 صفحه بعد